کاشی و سرامیک فلورا

سرورهای مجازی لینوکس از جمله سرورهایی هستند که امروزه کاربرد بسیاری در میان کاربران دارند. همچنین باید بدانید که برای استفاده از آنها داشتن یک سیستم عامل لینوکس شرط اول است. معمولا در سایت هایی که دارای ترافیک بالا هستند و یا ممکن است در آینده سطح ترافیک بالایی داشته باشند، می توان از سرور مجازی لینوکس برای میزبانی سایت استفاده کرد. پس به شما توصیه می کنیم توجه بیشتری نسبت به این سرورها داشته باشید. اکنون می خواهیم شما را بیشتر با این سرورها آشنا کنیم پس، با ما همراه باشید.

سرور مجازی لینوکس چیست؟

سرور مجازی لینوکس در واقع یک سرور خصوصی و در عین حال مجازی است که برای عملکرد بالا در لینوکس بهینه شده است. مزیت اصلی سرور لینوکس این است که در یک سیستم ایزوله کار می کند و شما می توانید نسبت به نیازهای خود آن را شخصی سازی کنید. این سرور با اینکه برای وب سایت هایی با ترافیک سنگین طراحی شده، به دلیل مقرون به صرفه بودن، میزبان مناسبی برای وبلاگ نویسان می باشد. وقتی شما سرور را با سایر وب سایت ها به اشتراک می گذارید، هزینه های عملیاتی شما نیز کاهش پیدا می کند و همچنین پس از خرید، فعال سازی فوری آن برای همه امکان پذیر است.

ویژگی های سرور مجازی لینوکس آذرسیس چیست؟

سایت آذرسیس به ارائه سرور مجازی لینوکس برای شما عزیزان پرداخته است و این سرورها دارای مزایای زیادی می باشند که در این بخش می خواهیم به بررسی آنها بپردازیم. این مزایا عبارتند از:

• قدرت پردازش بالا و مجهز بودن به هاردهای NVMe SSD
• زمان بارگذاری سریع و تضمین آپ تایم بالا 
• دسترسی VNC
• ارائه IPv6 اختصاصی برای اتصالات ایمن و کارآمد

لوکیشن های سرور مجازی لینوکس آذرسیس

هلند، آلمان، فرانسه، انگلیس، آمریکا، ترکیه، سنگاپور، روسیه، سوئیس، استرالیا، هند، کانادا و..

سیستم عامل های سرور مجازی لینوکس آذرسیس

سرور مجازی لینوکس آذرسیس با سیستم عامل های Ubuntu, Centos, Debian, AlmaLinux, Rocky Linux ارائه می شود.

مراحل خرید سرور لینوکس آذرسیس

در این بخش ما قصد داریم شما را با مراحل خرید سرور مجازی لینوکس آشنا کنیم تا با خیال راحت و بدون مشکل خرید خود را انجام دهید.

در مرحله اول باید وارد سایت مورد نظر (آذرسیس) شده و در بالای صفحه تب سرور مجازی را انتخاب کنید:

در مرحله بعد، دو گزینه مشاهده خواهید کرد که در این صورت روی گزینه مشاهده و خرید در سرور مجازی لینوکس کلیک خواهید کرد:

در صفحه بعدی، چهار پلن را مشاهده خواهید کرد که از میان آنها پلن مورد نظر خود را انتخاب کرده، سپس گزینه سفارش و تحویل فوری را بزنید: (برای مثال ما در اینجا سرور لینوکس LAS2 را انتخاب کردیم)

پس از انتخاب پلن مناسب، در صفحه بعد نوبت به پیکربندی سرور می رسد که موارد خواسته شده را باید تکمیل کرده و در آخر محل سرور و سیستم عامل مورد نظر خود را با فلش کناری کادر مربوطه انتخاب کنید و گزینه ادامه را همانطور که در تصویر زیر می بینید، بزنید:

در صفحه بعدی جزئیات تنظیمات محصول انتخابی خود را مشاهده خواهید کرد، و در ادامه اگر کد تخفیف داشته باشید می توانید در بخش مربوطه درج کرده و تب پرداخت نهایی را بزنید:

در مرحله بعدی، اگر بار اول است که وارد سایت می شوید از شما اطلاعات شخصی برای ثبت نام خواسته می شود ولی اگر قبلا ثبت نام کرده اید، کافیست تب آبی رنگ مربوطه را زده و با وارد کردن آدرس ایمیل و کلمه عبور، وارد حساب خود شوید:

در نهایت همانطور که در تصویر می بینید، تکمیل سفارش را بزنید تا به مرحله بعدی انتقال یابید:

DHCP (پروتکل پیکربندی میزبان پویا) یک پروتکل شبکه است که سرور را قادر می سازد تا به طور خودکار یک آدرس IP را اختصاص دهد و سایر پارامترهای پیکربندی شبکه مرتبط را به یک کلاینت در شبکه، از یک استخر IP از پیش تعریف شده، ارائه دهد. این بدان معنی است که هر بار که یک کلاینت راه اندازی می شود، یک آدرس “IP “dynamic دریافت می کند، در مقابل یک آدرسIP که “static” است، هرگز تغییر نمی کند. آدرس IP اختصاص داده شده توسط سرور DHCP به سرویس گیرنده DHCP در حالت “lease” قرار دارد، زمان lease می تواند بسته به مدت زمانی که یک کلاینت احتمالا برای اتصال یا پیکربندی DHCP نیاز دارد، متفاوت باشد. در این آموزش نحوه نصب DHCP Server در CentOS 7 را بررسی خواهیم کرد!

اگر میخواهید این مورد را تست کنید میتوانید با خرید سرور مجازی لینوکس و راه انداز سیستم عامل centos این کار را انجام دهید.

آموزش نصب سرور DHCP در centos 7

تنظیمات Environment Setup

ما قصد داریم از testing environment زیر برای این تنظیمات استفاده کنیم:

DHCP Server - CentOS 7

بررسی نحوه عملکرد DHCP

در این بخش، به طور خلاصه نحوه عملکرد DHCP را توضیح دهیم:

هنگامی که یک کامپیوتر کلاینت (پیکربندی شده برای استفاده از DHCP) و متصل به شبکه روشن می شود، یک پیام DHCPDISCOVER را به سرور DHCP ارسال می کند.

و بعد از این که سرور DHCP پیام درخواست DHCPDISCOVER را دریافت کرد، با یک پیام DHCPOFFER پاسخ می دهد. سپس کلاینت پیام DHCPOFFER را دریافت می کند و یک پیام DHCPREQUEST به سرور ارسال می کند که نشان می دهد، آماده است تا پیکربندی شبکه ارائه شده در پیام DHCPOFFER را دریافت کند.

در نهایت، سرور DHCP پیام DHCPREQUEST را از کلاینت دریافت می کند و در عوض پیام DHCPACK را ارسال می کند که نشان می دهد کلاینت اکنون مجاز است از آدرس IP اختصاص داده شده به خود استفاده کند.

مرحله 1: نصب DHCP Server در CentOS

1. نصب DHCP کاملاً ساده است، می توانید به راحتی دستور زیر را اجرا کنید.

yum -y install dhcp

مهم: با فرض این که بیش از یک رابط شبکه به سیستم متصل است، اما می خواهید سرور DHCP فقط روی یکی از رابط راه اندازی شود، سرور DHCP را به صورت زیر تنظیم کنید تا فقط روی آن رابط راه اندازی شود.

2. فایل etc/sysconfig/dhcpd/ را باز کنید، نام رابط خاص را به لیست DHCPDARGS اضافه کنید، برای مثال اگر interface —> eth0 باشد، به این صورت اضافه کنید:

DHCPDARGS=eth0

سپس، فایل را ذخیره کرده و خارج شوید.

مرحله 2: پیکربندی DHCP server در CentOS

3. برای شروع، برای راه اندازی یک سرور DHCP، اولین مرحله ایجاد فایل پیکربندی dhcpd.conf است، فایل پیکربندی اصلی DHCP به طور معمول etc/dhcp/dhcpd.conf/ است (که به طور پیش فرض خالی است)، این فایل تمام اطلاعات شبکه را به کلاینت ارسال می کند.

با این حال، یک فایل پیکربندی نمونه usr/share/doc/dhcp*/dhcpd.conf.sample/ وجود دارد که نقطه شروع خوبی برای پیکربندی سرور DHCP است.

دو نوع عبارت در فایل پیکربندی DHCP تعریف شده است که عبارتند از:

• پارامترها  نحوه انجام یک کار، انجام یک کار یا گزینه های پیکربندی شبکه برای ارسال به کلاینت DHCP را بیان کنید.
• اعلان ها  توپولوژی شبکه را مشخص کنید، کلاینت ها را تعریف کنید، آدرس هایی را برای کلاینت ها پیشنهاد دهید، یا گروهی از پارامترها را برای گروهی از اعلان ها اعمال کنید.

بنابراین، با کپی کردن فایل پیکربندی نمونه به عنوان فایل پیکربندی اصلی مانند دستور زیر شروع کنید:

 cp /usr/share/doc/dhcp-4.2.5/dhcpd.conf.example /etc/dhcp/dhcpd.conf

4. اکنون فایل پیکربندی اصلی را باز کرده و گزینه های سرور DHCP خود را تعریف کنید:

 vi /etc/dhcp/dhcpd.conf

با تنظیم پارامترهای global زیر شروع کنید که برای همه زیرشبکه ها در بالای فایل اعمال می شود (مقادیر مربوط به سناریوی خود را مشخص کنید):

option domain-name "Azarsys.lan";option domain-name-servers ns1.Azarsys.lan, ns2.Azarsys.lan;default-lease-time 3600;max-lease-time 7200;authoritative;

5. اکنون یک زیرشبکه تعریف کنید. در این مثال، DHCP را برای شبکه LAN 192.168.56.0/24 پیکربندی می کنیم (به یاد داشته باشید از پارامترهایی استفاده کنید که در سناریوی شما اعمال می شود):

subnet 192.168.56.0 netmask 255.255.255.0 {        option routers                  192.168.56.1;        option subnet-mask              255.255.255.0;        option domain-search            "Azarsys.lan";        option domain-name-servers      192.168.56.1;        range   192.168.56.10   192.168.56.100;        range   192.168.56.120  192.168.56.200;}

مرحله 3: تخصیص IP Static به کلاینت DHCP

شما می توانید یک آدرس IP ثابت را به یک کامپیوتر کلاینت یا کلاینت خاص در شبکه اختصاص دهید، به سادگی بخش زیر را در فایل etc/dhcp/dhcpd.conf/ تعریف کنید، جایی که باید به صراحت آدرس های MAC و IP ثابتی که باید اختصاص داده شود را مشخص کنید:

host ubuntu-node {           hardware  etheet 00:f0:m4:6y:89:0g;           fixed-address 192.168.56.105; }host fedora-node {           hardware  etheet 00:4g:8h:13:8h:3a;           fixed-address 192.168.56.110; }

ما را در سایت کاشی و سرامیک فلورا دنبال می کنید

برچسب : سرور مجازی لینوکس, نویسنده : میربویوک رحیمی بازدید : <-PostHit-> تاريخ : دوشنبه 22 اسفند 1401 ساعت: 15:59